Verlate en vergete

Pas terug van ons toer na die noorde van Namibië, wil ek ‘n paar gedagtes met julle deel. Dit was ‘n ongelooflike ervaring. Behalwe vir die feit dat ons in ‘n wildernisgebied was waar ons in vier dae presies drie ander voertuie gesien het, was dit ‘n 4X4 roete vir spykerbaarde! Gelukkig was ons gids baie bedrewe en was ek geen oomblik bang nie.

‘n Ou se lyf is naderhand seer van al die heen en weer wieg en die feit dat dit vyf ure geneem het om sewentig kilos af te lê, (het darem tussenin gestop om wild en voëls te kyk) sit nie lig in elkeen se broek nie.

Die Khaudum reservaat is ‘n stukkie vergete wildernis, waar min mense kom. Dis in die Noord-Ooste van Namibië en het net twee kampterreine. Alles is erg verwaarloos, maar ons het dit verwag en was geestelik ingestel om geen water of geriewe te hê nie. Dus was dit ‘n heerlike verassing toe daar wél “badkamers” en toilette was!

Die toilet was heel gesellig. Die bak het nie ‘n deksel op gehad nie en as mens op die troon sit, word jy van bo-uit die bak gespuit met ‘n straal water…sommer ‘n “bosbidet”! Die stort was vol bye wat water kom soek by die druppende kraan en natuurlik steek een van die knape my toe in die voet. Gelukkig is ek nie allergies nie, maar my voet was die volgende dag pofferdik geswel.Die sparretjiesmure was ook lekker deursigtig en aan ventilasie op ‘n moeë warm lyf, het dit nie ontbreek nie.

Afgesien van die algehele verval, het die sien van die hoogs bedreigde Bastergemsbok, opgemaak daarvoor. Ons kon pragtige foto’s neem. Die bokke is ongelooflik sku en ons het vir ure geduldig sit en wag by watergate vir hulle om te kom drink. Daar was geweldig baie olifante wat heeltyd die water geannekseer het en dit moeilik gemaak het vir ander diere om te kom drink.

Een aand teen laatskemer, het ons aanskou hoe trop op trop olifante aangehardloop kom na die water. Met die son agter hulle en die stof wat uitslaan soos hulle hardloop, was dit ‘n ongelooflike gesig. Ons het naderhand opgehou tel toe ons by honderd kom. Die interaksie was verstommend. Elke nuwe groep aankomelinge het die ander gegroet deur met hul slurpe in mekaar se monde te voel. Die heel kleintjies is deur die opgeskote koeie beskerm en toe enetjie effens in die modder vassit, was daar gou een by om hom uit te stoot.Hierdie jong vroulike diere is nes agt tot tienjarige mensdogtertjies wat graag oor babas koer!

Ons het ook gesien hoe ‘n Geelbekwou ‘n duif vang, ‘n Jagarend met ‘n slang in sy bek en ‘n Witkruissperwer wat ‘n mossie kap. Die kersie op die koek, was ‘n rooikat , wat doodluiters oor die pad geloop het. Al is hierdie katsoort in die sestigerjare tot pes verklaar op plase, sien ‘n mens selde hierdie pragdier. In al die jare wat ons in die bosse rondploeter, is dit maar die tweede keer dat ons een te siene kry! 

Hoe meer ‘n mens daar buite kom, hoe meer wil ‘n mens dit doen. Dis soos ‘n verslawing..’n baaaie lekker een!

Advertisements

5 thoughts on “Verlate en vergete”

  1. Ek weet nie hoe om foto’s te plaas nie! Ek is een van daardie tegnologiesgestremdes wat eers vir my kinders moet wag om te kom help. Gelukkig kom hulle more, dan sal ek plan maak!

    Like

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s