Emosies, emosies!

Ek het ‘n woeste week agter die rug, nie fisies nie, maar emosioneel. Verlede week het ek ingegaan vir ‘n biopsie, maar die volgende dag het drama met my skoonpa begin. Siestog, hy was in vreeslike pyn en sy maag was opgeswel. Natuurlik na ‘n heeldag se gesittery by dokters, plate, terug dokter toe en daarna hospitaal toe, is hy gediagnoseer met ‘n obstruksie in die derm.

Nadat hy Vrydagaand ‘n pyp deur sy neus maag toe, moes kry, om te kyk of die obstruksie nie vanself sal loskom nie, moes hy ongelukkig Saterdag geopereer word. Baie angs het weer by my opgekom, want dit het al twee keer met my gebeur en ek het by die dood omgedraai op ‘n jong ouderdom.Ek beleef van vooraf die ontsettende aaklige sluk van daardie pyp, wat in die neus agter in die keel afgedruk word en jy moet sluk! Arme Pa, sy ogies was vol trane toe hy my Saterdag sien en smeek toe dat hulle asseblief nie weer die pyp moet insit nie. Omdat hulle hom moes opereer het hulle dit tydelik uitgehaal.

Die operasie het goed afgeloop, maar van Sondag af het alles verkeerd begin loop. Pa het longontsteking begin ontwikkel en Dinsdagoggend ophou asemhaal, waarna hy op ‘n ventilator gesit is.Hy is ook kwaai verdoof en dis asof hy in ‘n koma is.

Die hele week gaan dit maar so op en af en ek het skoon vergeet van myself en my eie angs. Gister is my steke uitgehaal en toe die suster vir my sê die knop is nie kwaadaardig nie, bars ek in trane uit en sluip agter my donkerbril by die spreekkamer uit. Ek kon nie glo hoe emosioneel ek was nie, want die hele week het ek nie eers daaraan gedink nie! Dit wys net hoe diepgesetel emosies is.

Ek voel nog steeds of ek ‘n dam vol kan huil, want arme Pa lyk nog steeds sleg. Hy was altyd ‘n besondere gesonde man, flink en fiks en op amper een-en-negentig gebruik hy geen medikasie en het hy ‘n jaar terug ‘n heupvervanging gehad.Hy is ‘n ontsettende positiewe mens en altyd ‘n inspirasie vir almal om hom. By hom is elke ete die lekkerste wat hy nog ooit geëet het en elke vakansie heeltemaal onoortreflik al was dit hoe goor! Altyd is die koppie halfvol en nie halfleeg nie.

Netjies aantrek is een van sy hoofplesiertjies en om hom so onwaardig en magteloos daar te sien lê in ‘n doek en hospitaaljas, met pype wat orals uitpeul, sit nie lig nie.

 Ek huil sommer weer snot en trane!

  

Advertisements

6 thoughts on “Emosies, emosies!”

  1. Dankie Vega. My skoonpa is soos my eie pa. My pa is vandag presies negentien jaar gelede oorlede en dis asof hier ‘n dejavu voor my afspeel! Ek kry my arme wederhelf so jammer. Hy kry baie swaar.

    Like

Lewer kommentaar

Verskaf jou besonderhede hieronder of klik op 'n logo om in te teken:

WordPress.com Logo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by WordPress.com. Log Out / Verander )

Twitter picture

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Twitter. Log Out / Verander )

Facebook photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Facebook. Log Out / Verander )

Google+ photo

Jy lewer kommentaar met jou rekening by Google+. Log Out / Verander )

Connecting to %s