Tandarts toe!

Ek het só opgesien teen vandag,want ek moes gaan vir ‘n kroon.Eers tagtig rand neersit,want dis mos nou deesdae die in-ding by dokters en tandartse.Jy kan dit darem eis by jou medies,maar Dokter moet darem ook ‘n ou inkomstetjie hê as die medies bietjie lank vat..heeltemal verstaanbaar!

Gelukkig wag ek nie te lank nie,het een van daardie tandartse wat ‘n meester in tydsbestuur is.Dis hoekom ek al dertig jaar by hom is.Ander kwakke kan gerus by hom kom lesse neem!

Nou ja,ek syg half onwillig in die stoel neer en die assistent knip al die nodige fieterjasies om my nek vas en daar kom hy in,gemasker en met sy inspuiting al mikkend na my brose tandvleise.Voor my geestesoog sien ek weer daai advertensie van Vodacom,waar die veearts,’n ou bewerige omie,met dik toegewasemde brilglase, met ‘n massiewe perdespuit die ou in sy boud wil klits!

Weereens,goeie tandarts,rêrig nie seer nie,maar ai tog,die blote gedagte aan daardie liederlike naald!Lang storie kort..dit boor met allerhande groottes bore en intussen versuip ek halfpad.Meeste van die bore spuit mos water ook uit en die assistent verwring my lip met ‘n liederlike suigbuis wat kort-kort ‘n mangel ook halfpad afruk!Baie fatalisties dink ek..dis nou sommer twee vir die prys van een!

Nou is dit blou bytgoed en warm byewas en ek weet nie wat nog alles wat in my beleërde, oopgesperde mond ingedruk word.Ek dink juis by my sigselwers dat my vel hoeka nie meer so elasties soos twintig jaar gelede is nie en voor my geestesoog sien ek hoe hang my wang nou vir ewig skeef!Ek het juis so ‘n stryd teen die ouderdom,sonder dat dit nog kunsmatig aangebring hoef te word!

Terwyl die dik boor,so voel dit vir my, tot in my harsingspan dril,probeer ek aan ander goed dink en wonder hoekom tandartse nie teen hul plafonne allerhande oulike prentjies kan plak,waarna die stomme pasiënte kan kyk nie.Al wat ek teen dié dak sien,is drie plat ligte met stowwerige motkarkasse van baie somers gelede.Ek lê maar en tel hoeveel daar is en lees tot satwordens toe die naam van die spreilig wat selfs my brekfis en ek weet nie wat nog nie, verhelder!

Na amper ‘n uur,kom die marteling tot ‘n einde en moet ek my uitgerafelde mond uitspoel.Probeer dít nou doen as al jou gesigspiere lam is..die water druil gewoon by my mondhoek uit en ewe verleë wuif ek my martelaar vaarwel.

Ag,ons het deurentyd darem baie lekker gesels,hy ‘n monoloog en ek vingertaal en ‘n’n! en eee! op die regte plekke.

Tandartse het eintlik ‘n baie eensame lewe..hulle kan met niemand ‘n ordentlike gesprek voer nie.Hul pasiënte staar alewig daktoe met ‘n mondvol tande!   

Dinges

“Dinges” is so ‘n lekker woord,veral as mens vergeetagtig raak.Hierdie ou woordjie kom soms handig te pas.

Dink daaraan as jy iemand se naam vergeet.Dan is dit sommer “Dinges Watsenaam”.Wanneer ek kwaad is en ek kan nie sê ek is die m@..r in nie (vanweë die geselskap waarin ek my bevind),dan is “de dinges in” net so lekker om te gebruik.

Vergeet jy wat jy wou sê,dan is “ag dinges,jy weet mos” ook goed genoeg vir die toehoorder!

“Wat de donner” kan ook versag word met “wat de dinges”.

Nou ja,voor ek meegevoer raak met dinges praat,laat ek gou vir my ‘n dingestoebroodjie vir middagete maak voordat die Dr.Dinges Show op die dinges begin.

Die wit duif

Gister sit ek en manlief in die middel van nêrens op ‘n kampplek in die pragtige Spitskoppe in Namibië.Rondom en bokant ons troon reuse kranse en stapelrotse uit.Die omgewing slaan mens se asem weg en ons klein ou tentjie lyk soos ‘n spikkel teen die massiewe rots waar ons kampeer.

Binne ‘n halfuur maak om en by twintig voëlspesies ‘n draai net daar by ons.Ons sit soos konings op ons slaprugkampstoele en uitkyk teen die mooiste berghang.Bo in die blou lug duik en draai twee Witkruisarende en honderde Swaeltjies.Die skel geskree van Rooiwangparkiete laat ons ons nekke byna afruk.Hierdie pragtige gekleurde klein papegaaitjies kom slegs in Namibië voor en hier in die rotsskeure van die berg,is ideale nesmaakplek.

Groepies Bleekvlerkspreeus kom maak ook ‘n draai om te sien of ons ‘n paar koskrummeltjies laat val het.’n Klein Streepkoppie wip op die grond rond en kom so naby,dat ek die strepies op sy kop kan tel!Dan is daar natuurlik die parmantige Bergwagter wat van rots tot rots wip en soms in ‘n skermutseling met die spreeus betrokke raak.

‘n Regte nar daag intussen ook op en hou sy kop met die reuse snawel skuins.Hy loer koketterig na ons deur lang begeerlike wimpers en wip soos ‘n bonsende bal op en af.Monteirose Neushoringvoël kom ook net in die sentraal-noordelike streke van Suider-Afrika voor.

Skielik is daar ‘n gefladder en ‘n spierwit duif daal by ons neer. Hy het ‘n slegte seerplek aan sy nek en hardloop al agter my aan toe ek vir hom water in ‘n bakkie gooi.Hy suig sulke diep teue en na ‘n klompie van ons ontbytbroodkrummels,lyk dit of hy beter voel.Die ander voëls is nogal skrikkerig vir hom en soos die son styg en die hitte toeslaan,gaan sit hy onder ons voertuig en kroes lyk.

Later toe ons tent afslaan en ry,moet ek hom versigtig onder die voertuig uitjaag. Ek kry hom so jammer,maar vang is min.Hy bly net so ‘n kort koppie voor my grypende hande.Daar gaan ons toe en met ‘n seer hart,weet ek hierdie koning van vlieg,gaan binnekort deur die konings van die lug geskraap word!

Die lewe is darem wreed!