Nog steeds hier!

Kwaaitjie Koekoek is nog steeds hier.Hy skreeu heeldag in die blaredak by ons kombuis.Die Janfrederikke se stertvere hang,so moeg is hulle.Ek sien hulle probeer hom nou wys hoe om sy eie kos te vind.Hulle sit bokant die vrugtetafel waar ek soms vir die voëls lekkernye uitsit.Hulle roep en roep en smeek,maar hy sit net stil en skreeu.

Dit sal volgende week twee maande wees,sedert ek die gevooltetjie begin afneem het.Volgens al my voëlgeskrifte moet hy ten minste volgende week “gespeen” of is dit nou “geveer”? wees.Ek het seker al tweehonderd foto’s van hom..neem elke dag ‘n paar.Hy het al verskeie storms oorleef,die wrede buurkat ontwyk en verskeie lawaaierige prosedures soos grassnyery, brullende motorfietse en skreeuende motorbande gewoond geraak.

Ek kan taamlik naby aan hom kom,maar sy “ouers”is steeds vreeslik sku en versigtig..asof dit help,want hy is so groot en skreeu so hard,dat die hele buurt weet waar hy is! Ek weet net ek gaan hom vreeslik mis as hy vertrek.

Ek sal probeer om ‘n foto te plaas,maar as dit nie werk nie,moet julle maar terugkyk op my vorige blogs.

Dit werk toe nou NIE!!

 

Frustrasie!

Ek wil sommer my hare uitpluk,want ek kry nie reg om foto’s te laai nie.Elke keer is daar ‘n kennisgewing wat sê dat my fotogrootte die toegelate grootte oorskry.Ek het hulle al kleiner gemaak,maar die probleem bly.Dis SOOO frustrerend,want ek wil verder vertel van ons uitstappie,met foto’s.Daarsonder,kan ek dit netsowel los!

Help,help!!

Besondere uitstappie deel 1

Min besoekers aan Namibië weet van hierdie interessante roete naby Swakopmund.Plaaslike inwoners en toergidse besoek wel dikwels die area.
Desembermaand het ons die familie uitgeneem op hierdie heerlike daguitstappie.Met ‘n viertrekvoertuig (beslis nodig),genoeg water en hope piekniekkos,het ons vroegoggend uit Swakop vertrek op die pad oos in die rigting van Usakos.Iewers draai mens regs van die pad af en ry dan ‘n hele ent langs die oorblyfsels van ‘n ou treinspoor.Die opvullings,deurgrawings en klipbakens is nog duidelik sigbaar.Dis verstommend dat mense so ‘n spoor met hande-arbeid gebou het.

Onderstaande foto’s wys duidelik die uitgrawing en die opvulling van die ou spoor.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Die omgewing is hier taamlik plat met interessante woestynplante en koppies.Soos mens egter verder ry,begin die pad heelwat daal en bevind mens jou binnekort tussen geweldige rotskranse in die rivierbedding van die Houtrivier.Dis droog en geweldig warm in die somer en die beste is om maar vroeg te begin.(Vervolg)

 

 

 

Liefde in die natuur

In die natuur gaan dit nie soseer oor liefde soos wat ons as mense ervaar nie,maar eerder om oorlewing.Liefde is ‘n emosie wat deel geword het van die menslike psige,soos wat die mens deur eeue ontwikkel het.Dit is waarskynlik ‘n voortsetting van die drang om te oorleef,daarom moet jy jou nageslag koester en beskerm en mettertyd (oor baie eeue heen) het hierdie drang verfyn tot wat ons vandag as liefde ken.

Ek plaas vandag se foto van Kwaaitjie en een van sy sorgsame ouers.Ja,hy is nog steeds hier en word steeds gevoer..’n voorbeeld van ware liefde,toewyding of oorlewingsdrang?

Dis nou al die sesde week van liefdevolle versorging.

Die binnekant van ‘n taxi

Vanoggend ry ek weer agter ‘n taxi wat so skeef soos ‘n krap loop.Sy voorwiel aan die regterkant steek ‘n goeie banddikte verder as die agterwiel uit.Agter is die deur vol duike en die ruite is gekraak…duidelik reg vir die ashoop!

Ek wou my vererg,maar begin toe dink hoe moet die arme mense voel wat aan die genade van hierdie monsters oorgelaat word?Hulle is met die rug teen die muur,want hulle is uitgelewer aan die grille en giere van die taximeesters!

My huishulp moes gister twee ure lank in ‘n tou staan in gietende reën,want die taxiverenigings het ‘n dispuut oor roetes wat gery word.Daar is nou sommer ‘n “nuwe” taxistaanplek geskep in die oop veld langs woonhuise hier in ons buurt. Ek is seker die huiseienaars gaan dit nie sommer aanvaar nie,want die omgewing lê reeds besaai met rommel en die spul taxis parkeer oral voor die huise in die oop veld.Daar is ‘n taxistaanplek met afdak en geriewe,waar almal altyd heen gegaan het,maar skielik is daar drama.

My huishulp vertel my,dat daar soveel onmin heers,en dat die taxibase geen ander mense toelaat om ook te deel in die vervoerdery nie.Daar is eerder te min taxi’s as wat ander toegelaat word.Nou word hulle smiddae ingeprop en soms is daar tot vier-en -twintig mense per taxi.Blykbaar sit hulle op die vloere tussen ander se voete! Ongelukkig kan die pendelaars nie staak en toi-toi nie,want hul is afhanklik van vervoer en die taxi eienaars weet dit.

Voor jy volgende keer weer kwaad word vir ‘n taxi,dink ‘n oomblik aan die insittendes,wat moontlik in angs en bewing en ook woede,uitgelewer is aan die varkerige bestuurder!

 

Vanoggend se veervolkies

Uiteindelik het ek vanoggend die foto gekry,waarvoor ek dae lank soos ‘n papparazzi met ‘n kamera in my agterplaas rondgehardloop het en arme Kwaaitjie en gesin verpes het! Die knapie is nou op bessies en goggas.Met hierdie gemengde diëet behoort hy seker nou gouer te groei.Ek neem waar dat hy self al bietjie begin pik na insekte.

Gister het vir ‘n paar benoude oomblikke gesorg.Ek het gehoor die Janfrederikke gaan verskriklik tekere en Kwaaitjie was doodstil.By nadere ondersoek,sien ek ‘n vieslike grys kat in die boom,waar my geveerde vriendjie altyd sit en skreeu.Ek gaan toe soos ‘n beserker tekere, dat selfs my nuwe klein hondjies verwoed kef en op hul agterpote staan om hierdie vreemde gedierte te aanskou! Katgoed slaan op vlug en ek dink hy is nou al in die Kaap.

Vanoggend ontdek ek nog ‘n kuiken,dié keer ‘n rooiborsduifie.Hy is al reg om te vlieg en buite die nes sit ‘n tweede enetjie ook vluggerreed.

Dit vibreer van die lewe in my tuin.Oral is akkedissies,geitjies,miere en selfs hommelbye en ander insekte.Dis hierdie klein dingetjies wat die lewe mooi maak!

Pappie bring vir Kwaaitjie ‘n lekker sappige oranje bessie!

 

Kwaaitjie sluk amper vir Mammie in!

 

Duifie sit gereed om te vlieg!

Kan julle glo?

Ek plaas net gou Kwaaitjie se nuutste foto en ook sommer die eerste een wat ek minder as ‘n maand gelede geneem het op die 7de Januarie.’n Mens kan nie glo hoe mooi en vinnig hy gegroei het nie!

Skaars ‘n paar dae oud!
Skaars drie weke later.Kyk hoe pragtig lank is sy stert!