Noue ontkoming

Dis ‘n warm somersmiddag in die bos. Mamma Kolkat en klein Spikkeltjie se rustigheid word skielik wreed versteur. Mamma Kolkat gee ‘n waarskuwende grom en trek haar lippe oop om haar gevaarlike skerp tande te wys…

Helsim Hiëna is alweer aan die rondsluip op soek na iets om te vreet. Hy sal ‘n klein kolkatjie met een hap van sy kragtige kake, die ewigheid in stuur…

Spikkeltjie het intussen blitsig in ‘n knoppiesdoringboom ingespring. Dis nie die allerbeste boom om in te skuil nie, want die dorings sit soos hare op ‘n luiperd se rug en gryp vir Spikkeltjie vas. Gelukkig sal Helsim tweemaal dink voor hy haar daar afhaal en die ou stap maar ewe druipstert verby. Teen ‘n doringboom en ‘n grommende luiperdmamma is hy nie bestand nie…

Spikkeltjie loer angsbevange om die stam van die boom. Waar is daardie liederlike Helsim nou?

Spikkeltjie wag net vir Mamma Kolkat om ‘n teken te gee dat alles veilig is…

Na die groot skrik is daar niks wat kom by ‘n suipseltjie melk nie…

en ‘n bietjie liefkosing en moederliefde…

Nou bietjie lyf skoonlek…

en ‘n vet boslyf stukkend knyp tussen skerp tande…

Vir oulaas nog ‘n lekker souslek met mammie se skurwe tong…

Dis salig om ‘n Spikkelkatjie met so ‘n sorgsame mammie te wees.

Alle foto’s is geneem in Londolozi, Sabi-Sandwildreservaat en dis hoe die verhaal werklik afgespeel het.

37 Replies to “Noue ontkoming”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s