Naaldekokers en waterjuffers

Wie het ooit kon dink dat die pragtige naaldekokers wat orals by waterryke plekke rondvlieg, eers nimfe was wat ongeveer twee jaar lank in die water gewoon het? As die nimf of larwe volgroei is, kruip dit teen ‘n plantstingel uit die water uit. Die vel droog dan uit, skeur oop op die rug en ‘n volwasse insek kruip uit. Hierdie is die dop waaruit hy gekruip het…

As mens mooi kyk na grassies en riete in vlak water, sal jy hierdie grillerige dooie doppies van die naaldekokers sien.
Naaldekokers kan verskillende variasies van rooi, groen of blou wees.
‘n Ou naaldekoker met geskeurde vlerke. Volwasse naaldekokers se lewensduur is ongeveer twee maande.
Deur die vlerke loop ‘n fyn netwerk van are en dwarsare, waardeur senuwees, bloedvate en asemhalingsbuise loop.
Naaldekokers kan snelhede van tussen 50 en 100 km/u bereik en kan skielik van rigting verander.
Twee groot saamgestelde oe beslaan omtrent die hele kop met twee kort antennae voor. Drie paar lang dun pote met stekels aan, word ook gebruik om prooi tydens vlug te vang.
Onder twee kake is ‘n skottelvormige onderlip. Dis oortrek met hakies en vorm saam met die kake ‘n struktuur bekend as die vangmasker, waarmee die prooi gevang en verskeur word.

Waterjuffers is soortgelyk aan naaldekokers en behoort aan dieselfde insekorde, Odonata. Daar is egter verskille. Naaldekokers se agtervlerke is groter as hul voorvlerke, terwyl dit by waterjuffers ewe groot is. Naaldekokers hou hulle vlerke uitgesprei as hulle rus, terwyl waterjuffers hul vlerke teen die liggaam vou. Hulle vlieg ook nie so vinnig nie.

Tipiese waterjuffer, kleiner as ‘n naaldekoker..
Die eerste naaldekokers en waterjuffers dateer uit die Permtydperk…280 tot 230 miljoen jaar gelede.
Fraai en fyntjies met pragtige kleure.
Twee waterjuffers wat paar.

Alle inligting gekry by Wikipedia en foto’s geneem op Walkerson’s Landgoed, naby Dullstroom.

Badtyd vir baba.

Klein Willemientjie Witrenoster is by die watergat vir haar daaglikse bad en suipseltjie water. Sy storm opgewonde die dammetjie in dat die water so spat…

Mamma Wilma Witrenoster, neem haar kans waar en teug diep aan die heerlike koel water.

Willemientjie gaan lê sommer plat in die water en wie land op haar? Ronnie Renostervoël. Hy het al van vêr af ‘n paar sappige bosluise bespied…

Ronnie kruip diep in Willemientjie se oor in en haar ogies val sommer toe van pure lekkerkry. Ronnie pik en sluk die lekker vetgesuipte dierasies af, totdat sy krop tot barstens toe vol is. Niks kom by so ‘n lekker oorskoonmaak nie. ‘n Diepe slaap oorval Willemientjie en mamma Wilma se groot lyf hou vertroostend wag by haar telgie…

Terwyl Willemientjie ‘n uiltjie knip, bekyk mamma Wilma haarself in die water en dink dat sy darem nie te sleg lyk nie…

Gelukkig kan sy nie haarself van agter af sien nie…

Noue ontkoming

Dis ‘n warm somersmiddag in die bos. Mamma Kolkat en klein Spikkeltjie se rustigheid word skielik wreed versteur. Mamma Kolkat gee ‘n waarskuwende grom en trek haar lippe oop om haar gevaarlike skerp tande te wys…

Helsim Hiëna is alweer aan die rondsluip op soek na iets om te vreet. Hy sal ‘n klein kolkatjie met een hap van sy kragtige kake, die ewigheid in stuur…

Spikkeltjie het intussen blitsig in ‘n knoppiesdoringboom ingespring. Dis nie die allerbeste boom om in te skuil nie, want die dorings sit soos hare op ‘n luiperd se rug en gryp vir Spikkeltjie vas. Gelukkig sal Helsim tweemaal dink voor hy haar daar afhaal en die ou stap maar ewe druipstert verby. Teen ‘n doringboom en ‘n grommende luiperdmamma is hy nie bestand nie…

Spikkeltjie loer angsbevange om die stam van die boom. Waar is daardie liederlike Helsim nou?

Spikkeltjie wag net vir Mamma Kolkat om ‘n teken te gee dat alles veilig is…

Na die groot skrik is daar niks wat kom by ‘n suipseltjie melk nie…

en ‘n bietjie liefkosing en moederliefde…

Nou bietjie lyf skoonlek…

en ‘n vet boslyf stukkend knyp tussen skerp tande…

Vir oulaas nog ‘n lekker souslek met mammie se skurwe tong…

Dis salig om ‘n Spikkelkatjie met so ‘n sorgsame mammie te wees.

Alle foto’s is geneem in Londolozi, Sabi-Sandwildreservaat en dis hoe die verhaal werklik afgespeel het.

Konings van die hemelruim

Berghane. (Short Tailed Eagle)
Jong Breekoparend (Juvenile Martial Eagle)
Bruinarend (Wahlberg’s Eagle)
Bruinarend in vlug)

Die Berghaanfoto’s wat so lig voorkom, het ek in “high key”geneem.

Agtermiddag in die seekoeigat

Lexi Langtoon (AfricanJacana) staan gerieflik op Saartjie Seekoei se neus gebalanseer…

IMG_4573

Sarel Seekoei verrys uit die borrelende water met ‘n paar riete oor sy neus gerangskik…

IMG_4576

Lexi besluit dis tyd om na ‘n ander drywende platvorm te wip en voeg sommer dadelik daad by die gedagte…

IMG_4577

Sarel sak alweer weg en nou moet Lexi klou vir al wat sy werd is en gou besluit wat die volgende stap gaan wees…

IMG_4579

Sy kyk bietjie rond en klem daardie lang tone om Sarel se oogbanke…

IMG_4583

Dis te heerlik op hierdie dobberende dierasie en dis ‘n goeie uitkykpos vir moontlike kos soos ongewerweldes, saad en vis…

IMG_4584

Sarel raak darem nou te onstabiel. Tyd vir ‘n ander boot om op te vaar…

IMG_4586

Mooi, daar verrys nog ‘n logge liggaam…

IMG_4587

Nou net mooi vastrap…

IMG_4588

en rats oorspring …

IMG_4589

Nee wat, hier lyk dinge nie beter nie…

IMG_4590

Laat waai maar terug na bekende terrein…

IMG_4591

Sarel moet vinnig sy oë toeknyp, voordat ‘n ellelange toon sy sig verduister…

IMG_4592

Grootlangtoon (African Jacana) hou by watermassas met drywende plantegroei, veral waterlelies. Die lang tone is perfek aangepas om maklik in so ‘n habitat te beweeg. Hulle is poliandries…dit beteken dat die wyfie 3-5 eiers vir tot sewe opeenvolgende mannetjies lê. Die nes is swakkerig en van drywende plantegroei. Die mannetjies voer die ouerlike pligte uit… goeie voorbeeld vir die mens.

Die wildehondfamilie se achilleshiel

Dis ‘n warm somersmiddag in die bos. Pappa Walmpie Wildehond (sy naam het hy tewyte aan sy stink asem) het pas ‘n heerlike rooibokbladbeen vir die vyf jongelinge in sy trop gebring. Sy baard is bebloed, want hy het pas saam met die ander volwassenes in die trop, ‘n vangs gemaak. Dit is sy taak om die kleintjies verder te beskerm terwyl hulle gulsig vreet…

IMG_4346

Die spannetjie is maar te bly en storm gulsig op die stuk vleis af…

IMG_4382

Dis ‘n gestoei, toutrekkery en bakleiery …

IMG_4426

IMG_4378

IMG_4369

IMG_4367

IMG_4366

IMG_4357

Terwyl hulle besig is, kry iemand snuf in die neus, vir ‘n gratis maaltyd. Helsim Hiëna het pas ‘n heerlike modderbad gehad en sy maag grom van die honger…

IMG_4435

Hy sluip skelm nader…

IMG_4441

Mens kan sy asem ruik…

IMG_4443

en die parasiete in sy maanhare sien…

IMG_4444

Hy storm vorentoe en gryp die kleingoed se vleis en verorber dit met een hap…

IMG_4451

Die kleingoed is heeltemal onverwags betrap en vlug vinnig die bosse in. Pappa Walmpie, wat intussen bietjie afgedwaal het, ruik onraad en kom vinnig aangedraf…

IMG_4460

Te laat! Helsim is lankal weg en smak nou sy lippe van pure lekkerkry. Pappa is nou in die moeilikheid, want hy het afgedwaal, terwyl hy kinders moes oppas…

IMG_4475